De met Oscars overladen film Birdman lijkt grotendeels gefilmd te zijn in één lange take. Een mooi stijlmiddel, zoals regisseurs Hitchcock, De Palma, Altman en Welles eerder lieten zien. Daarom: een lofzang op de long take.
Geen mooier begrip in de popmuziek dan ‘tonight’. Dan is het onmogelijke mogelijk, dan gaat het gebeuren, dan is de hemel van ons, dan gaat het licht nooit uit. En dan komt alles goed.
Een nieuwe generatie singer/songwriters maakt ingetogen, melancholieke muziek, in plaats van ruige alternatieve rock. Het punk-amateurisme is hen een gruwel: “Het lijkt of niemand technisch kunnen nog belangrijk vindt.”
Dub heeft zich, sinds het in de jaren zestig in Jamaica ontstond, ontwikkeld van een bijproduct van reggae tot een zelfstandige muzieksoort. Met een ruimtelijke klank, flinke echo op de stemmen, vervormde gitaren, effecten op de drums.