Eeuwige roem heb je natuurlijk sowieso na het winnen van een IDFA-prijs. Maar wat levert het in de praktijk verder op? We vroegen het vier Nederlandse oud-winnaars.
De 19-jarige Afghaanse Sonita Alizadeh is een mooi voorbeeld van girl power. Ze was voorbestemd uitgehuwelijkt te worden, maar wist haar leven een andere wending te geven. Met enige hulp van de Iraanse regisseur Rokhsareh Ghaem Maghami, die over haar de documentaire Sonita maakte.
De tientallen mensen die Yann Arthus-Bertrand in Human het woord geeft over heftige gebeurtenissen in hun leven, kijken recht de lens in. Net als mensen die Errol Morris aan de tand voelt in bijvoorbeeld Tabloid of The Unknown Known. En dan blijken ze ook nog allebei van Philip Glass te houden.
Wees erbij of mis het: de performances van New Yorker Bruce McClure zijn unieke filmische belevenissen. Er komt geen camera aan te pas, wél 16mm-projectoren waarmee hij een spel van licht en duisternis creëert, begeleid door harde, hypnotiserende klanken en gesproken woord. IFFR wijdt een retrospectief aan McClure, die tijdens het festival acht live-performances doet. Ook heeft hij een grote installatie in galerie Witte de With, waar onder meer tekeningen van hem te zien zijn.
De prachtige vervolgfilms Before Sunrise (1995), Before Sunset (2004) en Before Midnight (2013) zijn uitgebracht in een dvd-box. Het verhaal van Jesse en Céline, die elkaar als twintigers ontmoeten in een trein in Europa en besluiten samen uit te stappen in Wenen, is zo over een periode van 18 jaar te volgen.
Zo'n tien jaar geleden was Hal Hartley een van de veelbelovendste Amerikaanse regisseurs. Hij baarde opzien met films als Trust en Simple men. Maar Hartley is met latere films uit de gratie geraakt. De Amsterdamse Melkweg wijdt een retrospectief aan hem.
